Kaketoe Forum

Had gisteren niet echt tijd voor een update maar het was bijzonder. Eerst pidgeot verwijderd uit de kamer, de caiques gedouched en in een reiskooi gezet. Toen op m'n dooie gemakkie de caique voliere gaan poetsen, wat een smeerbakken

In ieder geval was het toen toch echt tijd voor de kakkers. Inmiddels waren ze heleboel op hun gemak dat ik er was en beide deuren gingen los. Voor Toqui teken dat ze dichtbij mocht komen en 't eerste dat ze deed was naar m'n decolleteetje rennen en haar koppie verstoppen ik hou echt afstand maar hier smelt je toch van vervolgens haar kooi ontstoft, tot nu toe had ik braaf krantjes vervangen en kan bij Boris ook gewoon dingen wisselen maar soppen is ander ding.

Eers de schuifwand stukje losgetrokken dus er ontstond een opening van ca. 30 cm. maar Toqui was te druk met mij aandacht trekken met d'r snavel (heel lief hoor) en d'r pootje maar goed nadat ik na twintig minuten nog geen sjoege gaf ging ze op onderzoek. Was echt heel grappig, koppie om 't hek en weer terug. Die arme Boris vind echt alles goed en keek gelaten toe. Vervolgens overwon ze zichzelf en pardoes zaten ze samen op 1 stok Uiteraard ging ik stoicijns door en heb wel 56x dat ene stukje gepoetst Toen hield ik het niet langer en pakte mijn camera......






Maar toen werd 't Boris teveel, je ziet Toqui kijken



Dat was 't einde van de magie, Toqui voelde zich blijkbaar in de steek gelaten en het werd weer bekvechten, Boris vertrok naar de andere kant van de kamer en Toqui had dus weer gewonnen

Maar toen begon voor mij 't kunstje om Boris in z'n kooi te krijgen nadat hij een aantal keren van de ring afgestapt en weer vertrokken was ging hij heel rustig, zonder stress, de kooi in en ging tevreden zitten knarsen. Weer stapje genomen

Wat een knappe kerel is 't toch

We hebben al een tijdje niks meer gehoord van je, ben erg benieuwd hoe het nu gaat tussen die 2 ???

__________________
Chester en Samba
Yoda en Navy

Hoi,

Ben ook heel druk geweest, had een groot project en als ik dan tijd over heb is 't voor de dieren. Voor zover je kunt spreken van 'tussen hen' ze zitten namelijk niet bij elkaar gaat het eigenlijk goed. Ik kan niet 1 van de twee mee naar beneden nemen, Boris gedraagt zich dan hooguit onrustig maar Toqui gaat echt gillen, niet weg bij haar ventje. Als ik ze los gooi als ik de kooien aan 't doen ben gaat het eigenlijk steeds beter steeds meer rust. Maar ben aan 't sparen voor een voliere zodat als ik ze samen ga zetten ze ook wat meer 'vluchtroute' hebben dan nu in de kooi.

Verder is het traject Boris leren kennen echt heel gaaf. Het is een lang traject dat vooral ook veel geduld en rust vergt dus voor jullie wat minder spannend om te lezen. Ik boek mega vooruitgang maar is moeilijk te omschrijven. Als ik bijvoorbeeld een nieuw speeltje in de kooi hang blijft hij zitten en kijkt nieuwsgierig wat ik doe om er vervolgens mee te gaan spelen. Dat is een mega vooruitgang voor ons maar jullie zullen dat niet zo spannend vinden. Is nou eenmaal moeilijk te omschrijven waar de vooruitgang in zit maar hij is zoveel meer ontspannen, hij reageert als ik tegen hem praat gisteren at hij appel uit m'n hand en oma (mijn moeder) heeft hem een cashewnootje aangereikt dat hij uit haar vingers haalde, heel voorzichtig. Tja voor onze huiskamergaaitjes dagelijkse niet noemenswaardige bezigheden maar voor Boris een gigantische stap.

Ik ben meer aan t werk met ontspanning en vertrouwen dan met het 'samen zetten' van die twee maar merk dat door daar helemaal niets mee te doen ze dus wel naar elkaar toe trekken........bloed kruipt waar 't niet gaan kan zullen we maar zeggen

Het is wel een heel mooi en gaaf traject, ik leer hier weer heel veel van. Wederom heb ik heel veel geluk, Boris is een hele goeige vogel die graag wil en met weinig heel tevreden is. Twee kaketoes die beiden een super karakter hebben dat is nog eens boffen.

dit is een recente foto van afgelopen zondag waar Boris laat zien hoe leuk zo'n leertje nou is

Soms gaan dingen anders dan je zou willen.

Ik heb een half jaar geleden ja gezegd tegen Boris, niet voor eeuwig en met serieuze restricties voor mocht het niet lukken. Boris kwam en jullie hebben de introductie gevolgd. Hierna heb ik besloten om een en ander een kans te geven Boris wat meer aan mij te laten wennen en dat ging fantastisch, ik mag letterlijk alles in de kooi, hij volgt me als ik wil dat hij ergens heen gaat en hij heeft geleerd wat foerageren is, hij speelt voor hem een mega overwinning. Twee maal heb ik geprobeerd door Toqui te negeren haar een beetje te 'ontbinden' van mij om Boris de kans te geven wat dichterbij te komen. Het tegendeel gebeurde.

Ik had het overlegd en ondanks dat het koppelen niet lukte mocht het ook een 'huiskamergaai' worden en mocht hij blijven. Het was een geweldig avontuur en ik ben in die tijd die ik met hem doorbracht enorm aan hem gaan hechten. Hij is intelligent, heel braaf, rustig en mooi. Voor zijn doen is hij extreem tam geworden en schikt zich in zijn leventje als 'huisgaai'.

Natuur dwing je niet, en dus kwam er een broedse periode. Ik hield mijn pokerface ondanks dat hij zich 'opblies' en heuse kaketoe schreeuwen gaf. Niet onder de indruk was ik en dus verdween het gedrag even snel als het kwam. Toen kwam bij Toqui de rui, daar was ik opgelucht over want rui betekend dat ze zeker niet meer broeds is, als ze dat al echt geweest was. Echter nu kwam er verandering in het gedrag van Boris. Niet naar mij toe maar wel naar Toqui, er kwam 'haantjes gedrag' en mijn kanjer begon haar waarschuwingen te geven, deze waarschuwingen gingen over in tot tweemaal toe een aanval. Dit is geen aggressie, ik zou het eerder frustratie willen noemen een gezonde vent die naast een broedrijpe pop zit, zijn hele leven gewend om kweekkoppel te zijn zit nu gescheiden door tralies naast een pop die op zijn zachtst vreemd gedrag voor een pop heeft. Hij begon iets van haar te willen dat zij hem zeker niet ging geven, de verhouding werd scheef.

Ik wist toen het begon dat dit het einde ging worden maar de beslissing is zo moeilijk, ik ben stapel op die gaai. Na de twee aanvallen wist ik dat dit niet beter maar erger wordt en dat het mijn verantwoording is om daar iets aan te doen. Ik woon nou ook weer niet zo groot dat ik nog een ruimte kan inrichten, ik zou kunnen investeren in andere kooien maar Boris kan ik niet in de huiskamer laten wonen dat trekt hij niet en bij de caiques laten wonen daar komen zijn hormonen niet van tot rust.............. Ik heb de knoop doorgehakt en het project moest ten einde komen. Lange nachten en veel zorgen, overleg met Frank (de eigenaar) uiteindelijk ben ik zelf gaan zoeken, die toestemming had ik. Ik heb een geweldige plek gevonden voor Boris, hij is welkom en in alle rust wordt er wel uitgekeken naar een pop om zijn leven te verrijken maar anders mag hij gewoon lekker kaketoe zijn, hij mag zichzelf zijn. Hij hoeft niet naar een opvang, zeker niet naar een gaaienpark hij mag lekker in een van de gaaienmekka's gaan wonen.

Volgende week zaterdag gaan Liek en ik naar Belgie waar we hem naar zijn voliere brengen, daar wonen heleboel kaketoes (en veel andere mooie kromsnavels). Hij is welkom daar, wat ben ik opgelucht voor hem, en hoe gek het ook klinkt ik wist dat dit risico er was maar heb best veel verdriet. Als je zo hard werkt met een vogel en zoveel vertrouwen van hem krijgt is dit heel zwaar, helaas kan ik de situatie niet veranderen en kan ik de natuur niet dwingen. Het is een gezonde vent die gewoon iets wil van 'zijn pop' dat mijn Toqui dat niet begrijpt en helemaal niet wil is niet zijn schuld, zij is niet normaal hij wel. Maar zij is mijn pop en ondanks dat het voelt alsof hij mijn ventje is weet ik dat dit de juiste keuze is. Boris in dezelfde ruimte als Toqui houden staat gelijk aan hem iets naars aandoen. Ik ga hem zelf brengen, dat voelt heel fijn ben ook heel blij dat Liek meegaat want ik ben een watje en zie er nu al tegenop. Soms is het juiste niet het fijnste al ben ik ervan overtuigd dat Boris hoe hij ook genoten heeft hier van het hele andere leven toch blij is dat hij weer kan vliegen en zichzelf kan zijn in deze voliere.............

Ik heb vreselijk veel geleerd van deze ouwe rot, ik ben ook hardstikke trots op hem en ga hem heel erg missen. Door afstand te doen en hem terug te laten gaan naar zijn eigen leven toon ik hem meer respect dat zijn frustratie te laten groeien en toe te kijken hoe hij niet blij wordt van mijn Toqui.

Dit is een van de eerste foto's van zijn eerste speelmoment die triomf van ons beiden staat voor mij symbool voor ons avontuur.

__________________
De avonturen van onze papegaaien en onze zoektocht naar nog meer informatie wij hebben een Blog!

Klik hier!

jammer Esther dat het niet ging zo, maar je heb het in iedergeval wel geprobeerd, en wie weet wat er nog voor moois komt op het pad van boris!

__________________
Groetjes joke